Jezioro Kournas

Opis

Jezioro Kournas, położone między wioskami Kournas i Georgioupolis, jest prawdziwą perłą krajobrazu północno-zachodniej Krety. Powstało w wyniku naturalnego zapadnięcia się terenu i gromadzenia wód z górskich źródeł, które spływają tu z Lefka Ori. Jego średnica wynosi około 1 km, a głębokość dochodzi do 22 metrów, co czyni je największym i najgłębszym zbiornikiem słodkowodnym na wyspie.

Jezioro jest miejscem o wyjątkowej bioróżnorodności — żyją tu żółwie, węgorze, karasie, a także liczne gatunki ptaków wodnych, w tym czaple i kaczki krzyżówki. Wśród trzcin można też dostrzec rzadkie gatunki ważek i żab, które mają tu swoje naturalne siedlisko. Woda jeziora ma charakterystyczny szmaragdowy odcień, który zmienia się wraz z pozycją słońca — od jasnoturkusowego po głęboki granat.

Od czasów starożytnych jezioro otacza aura tajemnicy. Według lokalnej legendy, kiedyś istniała tu wioska, która zapadła się pod ziemię w wyniku Bożego gniewu. Jedyną ocalałą była młoda dziewczyna, która po dziś dzień pojawia się nad wodą w postaci nimfy lub kobiety w białej sukni, przeglądającej się w tafli jeziora. Kreteńczycy powiadają, że można ją zobaczyć o świcie, kiedy woda jest najspokojniejsza, a góry odbijają się w niej jak w zwierciadle.

W czasach tureckiej okupacji jezioro było miejscem schronienia dla powstańców i miejscowych uciekinierów. Trudno dostępne brzegi i gęsta roślinność stanowiły naturalną osłonę przed żołnierzami. Dziś o tamtych czasach przypominają tylko stare ścieżki i kamienne murki, porośnięte dzikimi oliwkami.

Obecnie Kournas jest popularnym miejscem rekreacyjnym, ale zachowało naturalny charakter. Wzdłuż brzegu działają niewielkie tawerny serwujące lokalne potrawy, a po jeziorze można pływać wypożyczonym kajakiem lub rowerkiem wodnym, podziwiając odbicie gór w lustrze wody.

Kournas to jedno z tych miejsc, które pokazują inną twarz Krety — nie surową i kamienistą, lecz zieloną, spokojną i pełną życia. O świcie, gdy mgła unosi się nad taflą jeziora, można odnieść wrażenie, że czas tu się zatrzymał, a świat oddycha wolniej — tak, jakby chciał zachować ten jeden, doskonały moment ciszy między niebem a wodą.

Kategorie

Tagi