Stanowisko Archeologiczne Eleftherna

Opis

Starożytna Eleftherna była jednym z trzech najważniejszych miast antycznej Krety, obok Knossos i Gortyny. Jej położenie — na wzgórzu między dwiema dolinami, z dostępem do źródeł wody i kontrolą szlaków z północy na południe wyspy — uczyniło z niej silne i bogate polis.

Miasto słynęło z wyrobu ceramiki i rzeźb, ale też z kontaktów ze światem egejskim i wschodnim. Odkryto tu bogate grobowce z okresu geometrycznego, m.in. słynny grób kobiety arystokratycznej z końca VIII w. p.n.e., w którym znaleziono biżuterię ze złota i kości słoniowej. Odkrycia te pozwoliły archeologom uznać Elefthernę za jeden z najważniejszych ośrodków epoki homeryckiej.

Na terenie miasta znajduje się także nekropolia w Orthi Petra, gdzie odkryto wyjątkowe dowody praktyk pogrzebowych, w tym kremacji, co potwierdza znajomość rytuałów opisanych w Iliadzie. W 2016 roku w pobliżu stanowiska otwarto nowoczesne Muzeum Starożytnej Elefthernas, prezentujące znaleziska z całego terenu — od ceramiki i rzeźb po biżuterię i inskrypcje.

W okresie hellenistycznym i rzymskim miasto rozrosło się, zyskując agora, świątynie, łaźnie i akwedukt, którego ruiny nadal przecinają dolinę. Eleftherna była również ośrodkiem chrześcijańskim: odkryto tu trzy wczesnobizantyjskie bazyliki, świadczące o ciągłości życia religijnego.

Dzisiejsza Eleftherna to miejsce wyjątkowe — ciche, surowe i pełne światła. Spacer po ruinach, między oliwkami i dzikimi ziołami, daje poczucie kontaktu z samym początkiem greckiej historii. A mieszkańcy pobliskich wiosek powtarzają, że „każdy kamień w Elefthernie ma coś do powiedzenia” — i że nocą, gdy wiatr wieje od Psiloritis, słychać tu pieśni dawnych wojowników.

Kategorie

Tagi